triptoreline

Samenstelling

Decapeptyl (acetaat) XGVS Ferring bv

Toedieningsvorm
Injectievloeistof voor s.c. toediening
Sterkte
0,5 mg/ml
Verpakkingsvorm
wegwerpspuit 0,2 ml

Decapeptyl (als acetaat) Ferring bv

Toedieningsvorm
Poeder voor injectievloeistof met verlengde werking 'CR'
Sterkte
3,75 mg
Verpakkingsvorm
in wegwerpspuit met solvens 1 ml

Gonapeptyl (als acetaat) Fisher Farma

Toedieningsvorm
Poeder voor injectievloeistof met verlengde werking 'Depot'
Sterkte
3,75 mg
Verpakkingsvorm
in wegwerpspuit met solvens 1 ml

Pamorelin (als pamoaat) Ipsen Farmaceutica bv

Toedieningsvorm
Poeder voor injectievloeistof met verlengde werking
Sterkte
3,75 mg
Verpakkingsvorm
met solvens 2 ml
Toedieningsvorm
Poeder voor injectievloeistof met verlengde werking
Sterkte
11,25 mg
Verpakkingsvorm
met solvens 2 ml
Toedieningsvorm
Poeder voor injectievloeistof met verlengde werking
Sterkte
22,5 mg
Verpakkingsvorm
met solvens 2 ml

Salvacyl (als embonaat) Ipsen Farmaceutica bv

Toedieningsvorm
Poeder voor injectievloeistof met verlengde werking
Sterkte
11,25 mg
Verpakkingsvorm
met solvens 2 ml

Triptofem (acetaat) XGVS Goodlife Fertility

Toedieningsvorm
Injectievloeistof voor s.c. toediening
Sterkte
0,1 mg/ml
Verpakkingsvorm
wegwerpspuit 1 ml

Uitleg symbolen

XGVS Dit geneesmiddel is niet opgenomen in het geneesmiddelen vergoedings systeem (GVS).
OTC 'Over the counter', dit geneesmiddel is een zelfzorgmiddel.
Bijlage 2 Aan de vergoeding van dit geneesmiddel zijn bepaalde voorwaarden verbonden, die zijn vermeld op bijlage 2 van de Regeling zorgverzekering.
Aanvullende monitoring Dit geneesmiddel is onderworpen aan aanvullende monitoring. Extra aandacht wordt gevraagd voor onverwachte bijwerkingen. Meldt u dit via het meldformulier van het Lareb.

triptoreline vergelijken met een ander geneesmiddel.

Advies

Gezien de indicaties dient triptoreline slechts te worden toegepast door, of op aanwijzing van een gespecialiseerde arts met ervaring op deze gebieden.

Zie voor de behandeling van prostaatcarcinoom de geldende behandelrichtlijn via oncoline.nl/prostaatcarcinoom.

Zie voor de behandeling van mammacarcinoom de geldende behandelrichtlijn via oncoline.nl/borstkanker.

Behandel endometriose-gerelateerde pijn farmacologisch met analgetica (paracetamol en/of NSAID’s) en/of gecombineerde hormonale anticonceptiva of progestagenen (oraal, IUD). In de tweedelijnszorg kunnen GnRH-agonisten gegeven worden. Overweeg operatieve behandeling afhankelijk van de mate van klachten en (kinder)wens van de vrouw. Zie hiervoor de ESHRE guideline on endometriosis op de webpagina uro-gynaecologie van de NVOG.

Kunstmatige voortplantingstechnieken (zoals IVF of ICSI) kunnen een uitkomst bieden voor ongewenst kinderloze personen en vinden plaats in de tweede- of derdelijnszorg. Hormoonbehandeling is hier een essentieel onderdeel van. Voor meer informatie wordt verwezen naar de richtlijnen en kwaliteitsnormen van de NVOG en de NICE-richtlijn; zie ook Ondersteuning bij kunstmatige voortplantingstechnieken.

Indicaties

  • Lokaal gevorderd of gemetastaseerd hormoonafhankelijk prostaatcarcinoom.
  • Hoog-risico gelokaliseerd of lokaal gevorderd hormoonafhankelijk prostaatcarcinoom, in combinatie met radiotherapie.
  • Als adjuvante behandeling, in combinatie met tamoxifen of een aromataseremmer, van hormoonreceptor-positief mammacarcinoom in een vroegtijdig stadium bij vrouwen met een hoog risico op recidief en een bevestigde premenopauzale status na beëindiging van de chemotherapie.
  • Preoperatief, ter reductie van de myoom-grootte om symptomen van bloedingen en pijn bij symptomatische uteriene myomen te verminderen.
  • Symptomatische endometriose, bevestigd door middel van laparoscopie, indien operatieve behandeling niet primair is geïndiceerd.
  • Centrale pubertas praecox:
    • Decapeptyl 'CR', Gonapeptyl 'Depot': bij meisjes < 9 jaar, jongens < 10 jaar;
    • Pamorelin: bij kinderen van ≥ 2 jaar met eerste symptomen bij meisjes < 8 jaar en bij jongens < 10 jaar.
  • Down-regulatie van de hypofyse vóór en tijdens gecontroleerde ovariële hyperstimulatie bij kunstmatige voortplantingstechnieken.
  • In combinatie met psychotherapie: vermindering van seksuele drift bij volwassen mannen met ernstige seksuele afwijkingen.

Gerelateerde informatie

Dosering

Klap alles open Klap alles dicht

Prostaatcarcinoom:

Volwassenen:

Decapeptyl: begindosering 500 microg s.c. per dag en vanaf dag 8 100 microg s.c. per dag.

Decapeptyl 'CR', Gonapeptyl 'Depot': 3,75 mg diep i.m./s.c. (in de huid van abdomen/bil/dij) eenmaal per 4 weken.

Pamorelin: 3,75 mg i.m of s.c. eenmaal per 4 weken óf 11,25 mg i.m eenmaal per 12 weken óf 22,5 mg i.m. eenmaal per 24 weken.

Mammacarcinoom:

Volwassenen:

Pamorelin: 3,75 mg i.m eenmaal per 4 weken, in combinatie met tamoxifen of een aromataseremmer. Triptoreline starten na afronding van chemotherapie, zodra de premenopauzale status is bevestigd. De aromataseremmer wordt na minimaal 6-8 weken gestart; er moeten eerst minimaal 2 injecties van triptoreline (met een interval van 4 weken) zijn toegediend. Onderbreek de toediening van triptoreline niet tijdens de behandeling met een aromataseremmer, om een reboundstijging van de oestrogeenspiegel te voorkomen. Bij een adjuvante behandeling in combinatie met een andere hormoontherapie is de behandelduur max. 5 jaar.

Endometriose en uteriene myomen:

Volwassenen:

(bij voorkeur starten tijdens de eerste 5 dagen van de cyclus): Decapeptyl 'CR', Gonapeptyl 'Depot': 3,75 mg diep i.m./s.c. (in de huid van abdomen/bil/dij) eenmaal per 4 weken, gedurende maximaal 6 maanden. Meestal is het resultaat na 3–4 injecties maximaal.

Centrale pubertas praecox:

Meisjes < 9 jaar en jongens < 10 jaar:

Decapeptyl 'CR', Gonapeptyl 'Depot': starten met een diep i.m./s.c. (in de huid van abdomen/bil/dij) injectie op dag 0, 14 en 28; vervolgens eenmaal per 4 weken 1 toediening, bij onvoldoende effect eenmaal per 3 weken. Dosering afhankelijk van het lichaamsgewicht: < 20 kg: 1,875 mg, 20–30 kg: 2,5 mg, > 30 kg: 3,75 mg. Dosering kan worden aangepast op geleide van farmacodynamische parameters en het klinisch effect. De behandeling staken als een botleeftijd wordt bereikt die hoger is dan 12 jaar (meisjes) en 13 jaar (jongens).

Meisjes < 8 jaar en jongens < 10 jaar:

Pamorelin: 22,5 mg i.m. eenmaal per 24 weken. De behandeling voortzetten tot de fysiologische puberteit, bij meisjes tot uiterlijk een botleeftijd van 12–13 jaar en bij jongens tot uiterlijk een botleeftijd van 13–14 jaar. De termijn zo nauwkeurig mogelijk aanhouden; afwijking van een paar dagen (169 ± 3 dagen) heeft geen gevolgen voor de behandeling.

Down-regulatie van de hypofyse bij kunstmatige voortplantingstechnieken:

Volwassenen:

Decapeptyl, Triptofem: na de eerste toediening 30 minuten observeren i.v.m. mogelijke allergische reacties. Eenmaal per dag doseren s.c. in de onderbuik, op geleide van ovarium respons bepaald via echografie en/of oestradiol-spiegels. De behandeling beginnen in de vroeg-folliculaire fase (dag 2–3) of in de mid-luteale fase (dag 21–23 of 5–7 dagen voor de verwachte menstruatie). Na 2–4 weken ovariële stimulatie met gonadotrofinen starten. Bij adequate follikelgroei de behandeling met triptoreline en gonadotrofine staken en HCG geven om de ovulatie te induceren. Bij onvoldoende down-regulatie van de hypofyse, bepaald via echografie en/of oestradiol-spiegels, na 4 weken stopzetten van de behandeling overwegen. Totale behandelduur: 4–7 weken.

Vermindering seksuele drift:

Volwassenen:

Salvacyl: 11,25 mg i.m. eenmaal per 12 weken.

Bij een verminderde nier- of leverfunctie is geen dosisaanpassing nodig.

NB: De plaats van injectie iedere keer wisselen. Intravasculaire injectie van de preparaten met verlengde afgifte absoluut vermijden.

Bijwerkingen

Bij aanvang van de behandeling, ten gevolge van voorbijgaande stijging van testosteron- of oestrogeenconcentratie (gedurende 1–2 weken): toename van symptomen van prostaatkanker (urinaire symptomen, metastatische pijn); toename van symptomen van endometriose (bekkenpijn, dysmenorroe).

Langdurig gebruik kan leiden tot botverlies (zie Waarschuwingen en voorzorgen).

Bij mannen:

Zeer vaak (> 10%): verminderd libido. Botpijn, rugpijn, paresthesie in de onderste ledematen. Dysurie. Erectiestoornis (waaronder ejaculatiestoornis). Hyperhidrose. Opvliegers. Asthenie.

Vaak (1-10%): overgevoeligheid. Depressie, stemmingswisselingen, prikkelbaarheid, slaapstoornis. Hoofdpijn, duizeligheid. Droge mond, misselijkheid. Myalgie, artralgie, pijn in ledematen. Gynaecomastie, bekkenpijn. Hypertensie. Vermoeidheid, reactie op de injectieplaats (o.a. pijn, erytheem en ontsteking), oedeem, gewichtstoename.

Soms (0,1-1%): anafylactische reactie. Verandering in eetlust, diabetes mellitus, jicht, hyperlipidemie. Tinnitus, vertigo, paresthesie. Visuele beperking. Embolie, trombocytose. Palpitaties. Verergerd astma, dyspneu, epistaxis. Braken, buikpijn, obstipatie, diarree. Hypotrichose, alopecia, acne, erytheem, jeuk, huiduitslag, urticaria. Spierkramp, spierzwakte. Nycturie, urineretentie. Testisatrofie, pijn in testes, borstpijn. Gewichtsafname, lethargie, slaperigheid, perifeer oedeem, rillingen. Stijging leverenzymwaarden, stijging bloedcreatinine en -ureum.

Zelden (0,01-0,1%): nasofaryngitis. Verwardheid, verminderde activiteit, euforie. Geheugenstoornis. Hypotensie. Orthopneu. Dysgeusie, flatulentie. Blaren, purpura. Stijfheid van gewrichten of spieren, zwelling van gewrichten, osteoartritis. Moeite met staan, griepachtige ziekte, koorts.

Verder zijn gemeld: angst. Maagpijn. Angioneurotisch oedeem. Urine-incontinentie. QT-verlenging.

Bij langetermijnbehandeling met GnRH-agonisten in combinatie met radiotherapie kunnen meer bijwerkingen optreden, voornamelijk gastro-intestinaal en gerelateerd aan radiotherapie.

Bij vrouwen:

Zeer vaak (> 10%): slaapstoornis, stemmingsstoornis, verminderd libido. Hoofdpijn. Opvliegers. Acne, hyperhidrose, seborroe. Borstaandoening, vaginale bloeding of onttrekkingsbloeding (in de eerste maand van het gebruik), dyspareunie, bekkenpijn, vulvovaginale droogte. Asthenie.

Vaak (1-10%): overgevoeligheid. Depressie, zenuwachtigheid. Duizeligheid. Misselijkheid, buikpijn. Artralgie, spierspasmen, pijn in ledematen. Pijnlijke borsten. Reactie op de injectieplaats (o.a. pijn, zwelling, erytheem en ontsteking), perifeer oedeem, vermoeidheid, gewichtstoename.

Soms (0,1-1%): verminderde eetlust, vochtretentie. Emotionele labiliteit, angst, desoriëntatie. Dysgeusie, hypo-esthesie, syncope, geheugenstoornis, aandachtstoornis, paresthesie, tremor. Droge ogen, visuele beperking. Vertigo. Palpitaties. Dyspneu, epistaxis. Droge mond, aften in de mond, braken, opgezette buik, flatulentie. Alopecia, hirsutisme, onychoclase, droge huid, jeuk, huiduitslag. Rugpijn, myalgie. Coïtale bloeding, cystocele, menstruatiestoornis, ovariumcyste, vaginale afscheiding. Gewichtsverlies.

Verder zijn gemeld: anafylactische shock. Verwardheidstoestand. Hypertensie. Diarree. Angioneurotisch oedeem. Urticaria. Verlies van botmineraaldichtheid, spierzwakte. Koorts, malaise. Stijging leverenzymwaarden, stijging cholesterol.

Bij toepassing bij kunstmatige voortplantingstechnieken kan de combinatie met gonadotrofinen leiden tot ovariële hyperstimulatie en hypertrofie.

Tevens bij vrouwen met borstkanker, in combinatie met tamoxifen of een aromataseremmer:

Zeer vaak (> 10%): aandoening van de skeletspieren (in combinatie met een aromataseremmer of tamoxifen: 89% resp. 76%), osteoporose (in combinatie met een aromataseremmer of tamoxifen: 39% resp. 25%). Urine-incontinentie. Hypertensie.

Vaak (1-10%): diabetes mellitus, hyperglykemie. Fractuur. Embolie.

Soms (0,1-1%): myocardischemie. Cerebrale ischemie, bloeding in het centraal zenuwstelsel.

Zelden (0,01-0,1%): QT-verlenging.

Bij kinderen:

Zeer vaak (≥ 10%): lichte tot matige vaginale bloeding, waaronder onttrekkingsbloeding (in de eerste maand).

Vaak (1-10%): buikpijn. Reactie op de injectieplaats (erytheem, ontsteking, pijn). Overgevoeligheid. Gewichtstoename. Hoofdpijn. Stemmingswisseling, depressie. Acne. Opvliegers.

Soms (0,1-1%): anafylactische reactie. Gezichtsstoornissen. Misselijkheid, braken, obstipatie. Malaise. Obesitas. Nekpijn. Borstpijn. Epistaxis. Jeuk, huiduitslag, urticaria.

Verder zijn gemeld: myalgie. Nervositeit, (affectie) labiliteit. Angioneurotisch oedeem, alopecia, erytheem. Epifysiolyse capitis femoris, spierzwakte. Genitale bloeding. Hypertensie, stijging prolactine in bloed.

Interacties

Wees voorzichtig bij gelijktijdig gebruik van geneesmiddelen die de afgifte van gonadotrofinen uit de hypofyse beïnvloeden.

Androgeendeprivatietherapie kan het QT-interval verlengen; wees voorzichtig met gelijktijdig gebruik van geneesmiddelen die het QT-interval verlengen (o.a. amiodaron, disopyramide, domperidon, ibutilide, kinidine, methadon, sotalol, macrolide antibiotica, chinolonen, imidazool–antimycotica, tricyclische antidepressiva, sommige antipsychotica).

Zwangerschap

Bij de meeste geregistreerde indicaties niet van toepassing.
Teratogenese: Bij de mens, onvoldoende gegevens. Er is een theoretisch risico op abortus of foetale afwijkingen. Accidenteel gebruik van gonadoreline-agonisten bij een beperkt aantal zwangeren heeft niet tot schadelijke effecten geleid.
Advies: Gebruik ontraden.
Overige: Vóór aanvang van de behandeling zwangerschap uitsluiten. Bij andere toepassing dan IVF: Een potentieel vruchtbare vrouw dient adequate niet-hormonale anticonceptie toe te passen totdat de menstruatie terugkeert.

Lactatie

Overgang in moedermelk: Onbekend. Nadelige effecten op de zuigeling zijn niet waarschijnlijk, omdat gonadoreline-agonisten in zeer geringe hoeveelheden worden opgenomen in het maag-darmkanaal van de zuigeling.
Advies: Er kan geen advies worden gegeven, vanwege onvoldoende gegevens.

Contra-indicaties

  • overgevoeligheid voor GnRH-analogen;
  • bij vermindering van seksuele drift bij mannen: ernstige osteoporose;
  • bij mammacarcinoom bij premenopauzale vrouwen: starten van een aromataseremmer voordat adequate ovariële suppressie met triptoreline is bereikt.

Waarschuwingen en voorzorgen

Algemeen:

Behandeling met gonadoreline-agonisten geeft meer kans op depressie die ernstig kan zijn; de patiënt hiervoor waarschuwen. Bij het optreden van symptomen een geschikte behandeling inzetten. Controleer patiënten met depressie (in de voorgeschiedenis) nauwlettend.

Gebruik kan gepaard gaan met botverlies (ca. 1%/maand tijdens 6 mnd. behandeling) en kan leiden tot osteoporose met kans op botfracturen, met name bij aanvullende risicofactoren zoals chronisch alcoholmisbruik, roken, langdurig gebruik van anti-epileptica of corticosteroïden, osteoporose in de familie-anamnese en ondervoeding. Bij aanwezigheid van risicofactoren de baten en nadelen van de therapie zorgvuldig afwegen. Voorafgaande en tijdens de behandeling de botdichtheid controleren. Zonodig zijn preventief veranderingen van levensstijl en adequate inname van calcium en vitamine D via de voeding van belang. Gelijktijdig gebruik van een bisfosfonaat kan het botverlies verminderen. Na staken van de behandeling met triptoreline neemt de botdichtheid meestal binnen 6–9 maanden weer grotendeels toe.

Behandeling kan een hypofyse-adenoom aan het licht brengen zich uitend in hypofysaire apoplexie met als kenmerken: plotselinge hoofdpijn, gezichtsstoornissen, oftalmoplegie, braken, veranderingen in de mentale toestand en soms cardiovasculaire shock.

Secundaire lymfocytose kan optreden bij behandeling en lijkt te wijzen op de betrokkenheid van gonadale hormonen bij de involutie van de thymus.

Voor mannen:

Androgeendeprivatietherapie kan het QT-interval verlengen. Bij aanwezigheid van risicofactoren voor QT-verlenging zoals hypocalciëmie, hypokaliëmie, hypomagnesiëmie, relevante hartziekte, bradycardie, comedicatie met geneesmiddelen die QT-interval verlengen en congenitaal of verworven QT-verlenging: het gebruik afwegen. Tevens is door androgeendeprivatie de kans op metabole veranderingen of hart- en vaatziekten mogelijk toegenomen; bij patiënten met veel kans daarop, het gebruik afwegen.

Prostaatcarcinoom: In de eerste weken van behandeling kunnen de symptomen (vnl. kankergerelateerde pijn zoals botpijn, soms urinewegobstructie, achteruitgang nierfunctie, spiervermoeidheid, lymfatisch oedeem van de benen en neurologische compressie met spierzwakte en paresthesieën van de benen) toenemen als gevolg van de tijdelijk verhoogde testosteronconcentratie in het plasma; combinatie met anti-androgenen aan het begin van de behandeling kan deze reacties grotendeels voorkomen. Extra voorzichtig zijn bij metastasen in urinewegen of wervels; urinewegobstructie en wervelcompressie zijn in enkele gevallen bij het begin van de therapie opgetreden. Het therapeutische effect controleren aan de hand van het prostaatspecifiek antigeen (PSA) en de plasmatestosteronspiegel (max. 1 nanog/ml). De duur van de behandeling van androgeendeprivatie-therapie voor patiënten met hoog-risico gelokaliseerd of lokaal gevorderd prostaatcarcinoom die radiotherapie ontvangen, is 2–3 jaar. De behandeling met een GnRH-agonist dient te worden voortgezet bij patiënten met gemetastaseerd, castratieresistent prostaatcarcinoom die niet operatief zijn gecastreerd en die ook abirateron of enzalutamide krijgen.

Vermindering seksuele drift: De behandeling moet gestart en gecontroleerd worden door een psychiater. Door de initiële verhoging van de testosteronspiegels kan in het begin van de behandeling een toename van de seksuele drift optreden. Dit kan tevens optreden bij het stopzetten van de behandeling door een toegenomen gevoeligheid voor testosteron. In verband hiermee, toevoeging van een anti-androgeen overwegen bij het begin en het staken van behandeling.

Voor vrouwen:

Mammacarcinoom: Vóór starten van triptoreline (na chemotherapie) de premenopauzale status bevestigen, op basis van de bloedspiegels van estradiol en FSH; dit om onnodige behandeling te vermijden in geval van chemotherapie-geïnduceerde menopauze. Vóór start van een aromataseremmer ovariële suppressie door triptoreline bevestigen door lage bloedspiegels van estradiol en FSH. Herhaal deze metingen om de 3 maanden tijdens combinatietherapie met een aromataseremmer; wees bedacht op reboundstijging van de oestrogeenspiegel onder invloed van de aromataseremmer. De FSH-spiegel is laag bij een gonadotrofine-geïnduceerde menopauze, in tegenstelling tot bij een natuurlijke menopauze. Bij staken van de behandeling met triptoreline, ook de aromataseremmer staken binnen 1 maand na de laatste toediening van triptoreline. Controleer regelmatig de bloedglucosespiegel, wegens de kans op hyperglykemie en diabetes.

Endometriose of uteriene myomen: Tijdens behandeling blijft de menstruatie uit, deze treedt weer op 7–12 weken na de laatste injectie. Bij optreden van metrorragie tijdens behandeling (uitgezonderd in de eerste maand) de plasma-oestrogeenspiegel controleren. Indien deze < 50 picog/ml is, geassocieerde organische laesies uitsluiten. Gedurende behandeling de uterus- en myoomomvang bepalen door echoscopie. Een disproportioneel snelle reductie van de uterusgrootte ten opzichte van de reductie van het myoomweefsel kan (in zeldzame gevallen) leiden tot bloedingen en sepsis.

Gecontroleerde ovariële hyperstimulatie: ovulatie-inductie dient onder zorgvuldige medische controle plaats te vinden om het risico van hyperstimulatie van de ovaria zoveel mogelijk te beperken. Bij kunstmatige voortplantingstechnieken is er meer kans op ectopische en meerlingzwangerschap.

Voor kinderen:

Vóór behandeling pseudopubertas praecox (gonadale tumor, bijniertumor of hyperplasie) en gonadotrofine-onafhankelijke pubertas praecox (testiculaire toxicose, familiaire Leydig cel hyperplasie) uitsluiten. Gebruik bij kinderen met progressieve hersentumoren zorgvuldig overwegen. Bij meisjes kan in de eerste maand vaginale bloeding met lichte of matige intensiteit optreden. De toekomstige reproductieve functie en vruchtbaarheid lijken niet te worden beïnvloed door behandeling met GnRH-agonisten, maar voldoende gegevens ontbreken nog. Bij de meeste meisjes treedt regelmatige menstruatie gemiddeld 1 jaar na staken van de behandeling op. De piekbotmassa in de late adolescentie lijkt niet door de behandeling beïnvloed te worden. Na staken van de behandeling kan de epifyse van het dijbeen loslaten.

Eigenschappen

Gonadoreline (GnRH-)agonist. Sterkwerkend, synthetisch analogon van het hypothalamushormoon gonadoreline(LH-RH). Triptoreline zet de hypofyse aan tot productie van LH en FSH. Bij voortgezet gebruik treedt echter suppressie op door uitputting en ongevoelig worden van de gonadotrope hypofysecellen; hierdoor daalt bij mannen de testosteronspiegel na circa 2-4 weken tot castratieniveau, bij vrouwen daalt de oestrogeenspiegel tot postmenopauzale waarden. Bij kunstmatige voortplantingstechnieken maakt down-regulatie met triptoreline vóór de behandeling met gonadotrofinen een betere controle van de ovulatie-inductie mogelijk. Bij kinderen worden zowel de basale als de GnRH-gestimuleerde LH- en FSH-spiegels onderdrukt.

Kinetische gegevens

Fs.c. ca. 100%.
T maxca. 1–4 uur (als pamoaat, als embonaat) na enkelvoudige i.m. injectie.
V d0,4 l/kg.
Metaboliseringin weefsels en plasma, lever en nieren tot kleinere peptiden en aminozuren.
Eliminatiemet de urine (deels onveranderd en deels als metaboliet) en met de feces.
T 1/2els.c. 3–5 uur.

Uitleg afkortingen

F biologische beschikbaarheid (fractie van de dosis die in de systemische circulatie verschijnt)
T max tijdsduur tot maximale bloedspiegel na toediening
V d verdelingsvolume (fictief volume waarin een geneesmiddel zich verdeelt over het lichaam)
T 1/2 plasmahalfwaardetijd (tijd die nodig is om een bepaalde plasmaconcentratie te halveren)
T 1/2el plasmahalfwaardetijd in de eliminatiefase, terminale halfwaardetijd

Groepsinformatie

triptoreline hoort bij de groep gonadoreline-agonisten.

Kosten

Kosten laden…

Zie ook

Geneesmiddelgroep

Indicaties

Externe links