Samenstelling

Tygacil Pfizer bv

Toedieningsvorm
Poeder voor oplossing voor infusie
Sterkte
50 mg
Verpakkingsvorm
flacon 5 ml

Bevat na reconstitutie 10 mg/ml tigecycline.

Uitleg symbolen

Dit geneesmiddel is niet opgenomen in het geneesmiddelen vergoedings systeem (GVS).
'Over the counter', dit geneesmiddel is een zelfzorgmiddel.
Aan de vergoeding van dit geneesmiddel zijn bepaalde voorwaarden verbonden, die zijn vermeld op bijlage 2 van de Regeling zorgverzekering.
Dit geneesmiddel is onderworpen aan aanvullende monitoring. Extra aandacht wordt gevraagd voor onverwachte bijwerkingen. Meldt u dit via het meldformulier van het Lareb.

Advies

Tigecycline komt pas voor behandeling van bacteriële huidinfecties in aanmerking op basis van onderzoek naar de aard en de gevoeligheid van de verwekker; dit onderzoek is noodzakelijk bij onvoldoende effect van de middelen die geadviseerd worden voor de initiële empirische behandeling (zie hiervoor de link).

Voor tigecycline is geen advies vastgesteld over de plaats in de behandeling van gecompliceerde intra-abdominale infecties.

Indicaties

Behandeling van volwassenen en kinderen van 8 jaar en ouder met:

  • gecompliceerde infecties van huid en weke delen (cSSTI), uitgezonderd diabetische voetinfecties;
  • gecompliceerde intra-abdominale infecties (cIAI).

Tigecycline alleen gebruiken als alternatieven niet geschikt zijn.

Gerelateerde informatie

Dosering

Klap alles open Klap alles dicht

Gecompliceerde infecties:

Volwassenen en kinderen vanaf 12 jaar:

I.v. begindosis 100 mg; gevolgd door 50 mg elke 12 uur gedurende 5–14 dagen. Het infuus gedurende 30–60 minuten toedienen.

Kinderen van 12 tot 18 jaar:

I.v. 50 mg elke 12 uur gedurende 5–14 dagen. Let op: in verband met een relatief hogere plasmaspiegel het infuus bij kinderen gedurende 60 minuten toedienen.

Kinderen ≥ 8 jaar tot 12 jaar:

I.v. 1,2 mg/kg lichaamsgewicht elke 12 uur, max. 50 mg elke 12 uur, gedurende 5–14 dagen. Let op: in verband met een relatief hogere plasmaspiegel het infuus bij kinderen gedurende 60 minuten toedienen.

Ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pughscore 10–15): de dosis bij zowel volwassenen als kinderen met 50% verminderen. Voor volwassenen betekent dit: een i.v. begindosis van 100 mg, gevolgd door 25 mg elke 12 uur.

Bijwerkingen

Zeer vaak (> 10%): misselijkheid (bij tot 38% van de volwassen patiënten), braken (bij ca. 20%), diarree.

Vaak (1-10%): hoofdpijn, duizeligheid. Buikpijn, dyspepsie, anorexie. Abces, infecties, pneumonie, sepsis, septische shock. Verstoorde wondgenezing. Jeuk, huiduitslag. Flebitis. Verlengde geactiveerde partiële tromboplastinetijd en protrombinetijd. Verhoogd: ASAT/ALAT, amylase, ureum, bilirubine. Hypoglykemie, hypoproteïnemie.

Soms (0,1-1%): geelzucht, leverschade, meestal cholestatisch. Acute pancreatitis. Tromboflebitis. Reacties op de infusieplaats zoals ontsteking, pijn, oedeem en flebitis. Verhoogde INR-waarde. Trombocytopenie.

Verder zijn gemeld: anafylaxie/anafylactoïde reactie, ernstige huidreacties zoals Stevens-Johnsonsyndroom. Superinfectie, pseudomembraneuze colitis. Leverinsufficiëntie. Hypofibrinogenemie. Andere bijwerkingen gezien bij tetracyclinen zoals fotosensibilisatie, pseudotumor cerebri, anti-anabole werking met uremie, acidose en hyperfosfatemie.

Bij kinderen komen de volgende bijwerkingen vaker voor: misselijkheid (ca. 48%), braken (ca. 47%) en stijging serumlipasewaarde (ca. 7%).

Interacties

Vermijd toediening vlak vóór, tijdens of na een kuur met (orale) retinoïden, omdat er meer kans is op verhoogde intracraniële druk.

De werking van orale anticoagulantia kan worden versterkt.

Tigecycline is een substraat voor Pgp; mogelijk vergroten sterke Pgp–remmers (zoals ciclosporine, ketoconazol, erytromycine, claritromycine, verapamil en amiodaron) de blootstelling aan tigecycline en verlagen sterke Pgp–inductoren (zoals rifampicine) deze.

Zwangerschap

Tigecycline passeert de placenta.
Teratogenese: Bij de mens, onvoldoende gegevens. Bij dieren aanwijzingen voor schadelijkheid (verminderd foetaal gewicht, verlies van foetus).
Farmacologisch effect: Oto- en/of nefrotoxiciteit bij de vrucht kan optreden. Zoals voor tetracycline-klasse antibiotica bekend is, kan tigecycline permanente schade aan de tanden veroorzaken (irreversibele tandverkleuring, emailhypoplasie) en botontwikkeling vertragen in foetussen vanaf week 16 van de zwangerschap. Er is meer kans op hepatotoxische werking bij de moeder bij hoge doseringen, vooral bij gebruik tijdens de tweede helft van de zwangerschap.
Advies: Alleen op strikte indicatie gebruiken. Gebruik vanaf week 16 van de zwangerschap ontraden.

Lactatie

Overgang in de moedermelk: Tetracyclinen gaan in kleine hoeveelheden over in de moedermelk (concentratie veel lager dan in plasma bij moeder).
Farmacologisch effect: Een deel van de tigecycline zal door het in de moedermelk aanwezige calcium worden geïnactiveerd. Tigecycline heeft tevens een beperkte orale biologische beschikbaarheid. Tetracyclinen zijn voor zover bekend niet in het serum van zuigelingen aangetoond, effecten op hen zijn nooit gemeld.
Advies: Weeg het risico van het gebruik van dit geneesmiddel in combinatie met het geven van borstvoeding af.

Contra-indicaties

  • overgevoeligheid voor tetracyclinen.

Waarschuwingen en voorzorgen

Tijdens klinische onderzoeken is een hogere vroegtijdige mortaliteit waargenomen onder met tigecycline behandelde patiënten ten opzichte van de vergelijkende behandeling. Het ontstaan van een superinfectie, in het bijzonder nosocomiale pneumonie, wordt in verband gebracht met een slechtere uitkomst. Ook sepsis en septische shock komen vaker voor. Gestoorde wondheling kan een uiting zijn van een zich ontwikkelende superinfectie. Indien zich na het begin van de behandeling een superinfectie ontwikkelt (een andere infectiehaard), een alternatieve behandeling overwegen.

Bij gecompliceerde infecties van huid en weke delen is er geen ervaring met tigecycline bij de behandeling van patiënten met ernstige onderliggende aandoeningen zoals immuungecompromitteerden, zwerende decubitusinfecties, necrotiserende fasciitis; er is weinig ervaring met het gebruik bij patiënten met gelijktijdig voorkomende bacteriëmie en met comorbiditeiten zoals diabetes, perifere vasculaire aandoeningen, HIV-infectie en intraveneus drugsgebruik.

Bij gecompliceerde intra-abdominale infecties is er weinig ervaring bij:

  • patiënten met chirurgisch duidelijke, meervoudige intra-abdominale abcessen;
  • patiënten met een APACHE-II-score > 15;
  • bacteriëmie;
  • immuungecompromitteerden

Overweeg antimicrobiële combinatietherapie bij gecompliceerde intra-abdominale infecties bij beginnende sepsis of shock en bij intra-abdominale infecties die secundair zijn aan een klinisch manifeste intestinale perforatie.

Wees bedacht op leverinsufficiëntie, patiënten die cholestase vertonen nauwkeurig controleren omdat dit een effect kan hebben op de eliminatie van tigecycline. Bovendien kan leverinsufficiëntie veroorzaakt door tigecycline fataal verlopen.

Bij optreden van ernstige diarree de diagnose pseudomembraneuze colitis overwegen; in dat geval gebruik staken.

Bij ontwikkeling van pancreatitis staken van de behandeling overwegen.

Verkleuring tanden en botten: Bij dierexperimentele studies is botverkleuring waargenomen bij tigecycline gebruik. Er kan bij de mens door afzetting in groeiend tandweefsel permanente verkleuring van de gebitselementen worden veroorzaakt.

Bij kinderen: Misselijkheid en braken komen veel voor bij gebruik van tigecycline bij kinderen en adolescenten; wees alert op de ontwikkeling van dehydratie. Bij deze leeftijdsgroep tevens vóór de start van de behandeling en regelmatig tijdens de behandeling de leverfunctie, hematologische parameters (waaronder coagulatieparameters), amylase en lipase controleren. De behandeling bij kinderen staken indien zich een pancreatitis ontwikkelt.

Onderzoeksgegevens: Bij kinderen van 8 jaar en ouder is weinig klinische ervaring met het gebruik van tigecycline; dit dient beperkt te blijven tot die situaties waarin (net als voor volwassenen) geen alternatieve antibacteriële behandeling meer beschikbaar is. Bij kinderen jonger dan 8 jaar niet toedienen vanwege onvoldoende gegevens over de veiligheid en de werkzaamheid én vanwege permanente verkleuring van de tanden.

Overdosering

Symptomen
bij dosering tot 300 mg bij gezonde vrijwilligers kwamen misselijkheid en braken vaker voor dan bij de normale dosering.

Therapie
er is geen specifiek antidotum.

Voor meer informatie over een vergiftiging met tigecycline neem contact op met het Nationaal Vergiftigingen Informatie Centrum.

Eigenschappen

Glycylcycline-antibioticum met een bacteriostatische werking. Glycylcycline-klasse antibiotica zijn structureel vergelijkbaar met tetracycline-klasse antibiotica. Tigecycline remt de eiwittranslatie in bacteriën door te binden aan de 30S ribosomale sub-eenheid en door het binnendringen van amino-acyl tRNA-moleculen op de A-plaats van het ribosoom te blokkeren. Dit voorkomt de incorporatie van aminozuurresiduen in langer wordende peptideketens.

Gewoonlijk gevoelig zijn: Enterococcus spp., Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus haemolyticus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus anginosus-groep, Streptococcus pyogenes, streptokokken uit de Viridans-groep, Citrobacter freundii, Citrobacter koseri, Escherichia coli, Klebsiella oxytoca, Clostridium perfringens, Peptostreptococcus spp. en Prevotella spp.

Een verworven resistentie kan een probleem zijn bij: Acinetobacter baumannii, Burkholderia cepacia, Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae, Klebsiella pneumoniae, Morganella morganii, Proteus spp., Providencia spp., Serratia marcescens, Stenotrophomonas maltophilia, Bacteroides fragilis-groep.

Ongevoelig is: Pseudomonas aeruginosa.

Kinetische gegevens

V d7–9 l/kg.
Overiggoede verspreiding van tigecycline over de weefsels, vooral in beenmerg, speekselklieren, schildklier, milt en nieren.
Metaboliseringtot 20% in de lever.
Eliminatievoornamelijk onveranderd met de feces (60%) en met de urine (30%). Hemodialyse en peritoneale dialyse zijn niet effectief in het elimineren van tigecycline.
T 1/2el42 uur (met hoge interindividuele variabiliteit), verlengd met 20–40% bij respectievelijk matige en ernstige leverfunctiestoornis.

Uitleg afkortingen

F biologische beschikbaarheid (fractie van de dosis die in de systemische circulatie verschijnt)
T max tijdsduur tot maximale bloedspiegel na toediening
V d verdelingsvolume (fictief volume waarin een geneesmiddel zich verdeelt over het lichaam)
T 1/2 plasmahalfwaardetijd (tijd die nodig is om een bepaalde plasmaconcentratie te halveren)
T 1/2el plasmahalfwaardetijd in de eliminatiefase, terminale halfwaardetijd

Groepsinformatie

tigecycline hoort bij de groep tetracyclinen.

Kosten

Kosten laden…

Zie ook